Prozac Nation: 20 χρόνια από την κυκλοφορία του

Ντίαρ ολ,

Έχω καιρό να γράψω, το ξέρω, αλλά κάτι οι επαγγελματικές υποχρεώσεις, κάτι η ζέστη, κάτι που χάλασε ο ανεμιστήρας, δεν έχω προλάβει.
Ωστόσο, έχω υποσχεθεί δυο θεματικά ποστ με τραγούδια, τα οποία θα είναι έτοιμα αμέσως μόλις βρω χρόνο.
Hint: αυτό θα συμβεί συντομότατα, για λόγους που θα αναπτύξω σε άλλο ποστ (ορίστε, αμέσως αμέσως τρία κείμενα). Μη μου πάθετε κάτι από την αγωνία, όμως, δε θέλω.

Στο μεταξύ, έγραψα το παρακάτω άρθρο στο Ladylike 
Ίσως έχω ξαναγράψει στο καψουλομπλόγκ για την Elizabeth Wurtzel.
Ίσως και όχι, είναι πάντως μια πολύ ενδιαφέρουσα προσωπικότητα, που, είκοσι χρόνια πριν, έγραψε ένα προφητικό βιβλίο για την κατάθλιψη στις ΗΠΑ.
Στο βιβλίο αυτό βρήκα πολλά κομμάτια του εαυτού μου. Είναι βαρύ, αλλά ειλικρινές.
Σε κάνει να αισθάνεσαι ότι δεν είσαι περιττός, ότι δεν είσαι ένα χαμερπές σκουλήκι, ότι κι άλλοι άνθρωποι έχουν το πρόβλημα που έχεις εσύ. Και, κυρίως, ότι αυτό αντιμετωπίζεται.

Αυτή είναι η Christina Ricci, που πρωταγωνίστησε στην ταινία που βασίστηκε στο βιβλίο.
Η ταινία δε λέει και πολλά, για να πούμε την αλήθεια, αλλά η Ricci είναι πολύ καλή.

Αντίο για τώρα και θα τα πούμε very soon, όπως θα έλεγε και το Αστροπελέκι στον Βλάσση. 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s