Ποστ για τη φαγούρα του άλλου

Ντίαρ ολ,

Εμείς οι γυναίκες της κάριας καριέρας ζούμε περίεργες καταστάσεις. Θέλω να πω, δεν προκάνουμε ν’ απλώσουμε δυο σεντόνια, αλλά σε κάθε περίπτωση το παλεύουμε, με λίγη (= πολλή) βοήθεια από διάφορες πλευρές.

Επειδή ξέρω ότι μια φαγούρα την είχατε, από το τελευταίο ποστ στο καψουλομπλόγκ μέχρι σήμερα έγιναν πολλά πράματα, δηλαδή μπήκε η άνοιξη, γέννησε η φίλη μου η Ελένη (να σας ζήσει), παράτησα άλλο ένα βιβλίο, ξαναξεκίνησα το Feast for Crows του George R.R.Martin ενόψει νέου κύκλου Game of Thrones, έφτιαξα τρία επιτυχημένα κέικ και πέρασα ατελείωτες βασανιστικές ώρες στην καρέκλα του γραφείου, αυξάνοντας κατά 75% την πιθανότητα θρόμβωσης μετά τα 45 μου.

Σε άλλα νέα, πήγα σε μια πολύ ενδιαφέρουσα έκθεση, αλλά γι’ αυτήν θα αξιωθώ να γράψω ξεχωριστά, ενώ έχασα τη συναυλία του χαμένου δίδυμου αδερφού μου Kurt Vile στο Gagarin 205 από την πέμπτη κατά σειρά ίωση που με πιάνει την τρέχουσα ακαδημαϊκή σεζόν.

Πριν αρρωστήσω, κατάφερα τουλάχιστον να πάω στο πάρτι της Absolut στο 6 d.o.g.s., όπου εξέθετε έργα του ο Αλέξανδρος Βασμουλάκης κι έβγαλα μερικές αξιοπρεπείς (για τα δεδομένα μου, όχι για τα δεδομένα της Λίμποβιτς) φωτογραφίες. Πολύ ωραία περάσαμε, το επόμενο πράγμα που θα κάνω είναι να αξιοποιήσω το goody bag, που περιλάμβανε ένα κουτί μπογιά και μερικά πινέλα. Δηλαδή θα το ανοίξω και θα αυτοσχεδιάσω σε κάτι κάδρα που έχω, για να τα μεταμορφώσω.
Προφανώς και θα έχουν αξία σε 20 χρόνια, δε χρειάζεται να το επισημάνω.

 Ορίστε, κεντραρισμένη.

Τα αποκαλυπτήρια ενός από τα έργα του Αλέξανδρου Βασμουλάκη.

 Η Αγγελική και η Αγγελική, αλλιώς Mykσα.

 Καψούλα αντερκάβερ, στην αίθουσα δίπλα από τα έργα του καλλιτέχνη, όπου μουτζουρώναμε τους τοίχους, κολλούσαμε αυτοκόλλητα και γενικώς κάναμε χαρτοκοπτικές (σαν παιδιά κι εμείς).
 Προσπάθησα να ζωγραφίσω μια κάψουλα, δεν τα κατάφερα, Major Tom.

Κι ένα τελευταίο, επειδή οι τηλεθεατές το ζήτησαν, έφτιαξα ένα τεστ 
“Ποια Ρένα Βλαχοπούλου είσαι”.
Το λινκ είναι τούτο: Σούζι, Έφαγες
Μικρούλι URL: http://gotoquiz.com/Phhf0

Διασκεδάστε όσο θα δουλεύω ακόμα ένα σαββατοκύριακο για την καριέρα την κάργια. Και πείτε καμιά καλή κουβέντα για τις φωτογραφίες, μία φορά στις 20 καταφέρνω κάπως να κεντράρω τη μηχανή.

(Καλά ρε, μην πείτε άμα δε θέτε, μόλις μου φέρανε μηλόπιτα και καφέ)

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s