Julάει

Ντίαρ ολ,

Θριαμβευτικά μπούκαρε ο Ιούλιος στην όμορφη Αθήνα. Σαν Καίσαρας.
Η βαρεμάρα μου συνεχίζεται εξίσου θριαμβευτικά: έχω να βάλω πλυντήριο δυο βδομάδες, να σκουπίσω επίσης δύο και να μαγειρέψω από το προηγούμενο Σάββατο, που έκανα λαβράκι στο φούρνο (ωραιότατο) με λαδολέμονο και μουστάρδα με δεντρολίβανο.

Μέχρι και το φραπέ στην αυτόματη καφετιέρα του γραφείου τον φτιάχνω. Δε φταίει η ζέστη, διότι δε με πιάνει. Είναι η κούραση της χρονιάς, για να μην πω της 7ετίας που ήδη δουλεύω. Ένα sabbatical δε θα μου έκανε κακό, νομίζω, αλλά δεν υπάρχει τρόπος να το επιδιώξω. Δηλαδή δεν είμαι η Εριέττα Λάτση – Κούρκουλου, αλλιώς θα σου ‘λεγα ποια θα ήταν η καθημερινή διαδρομή μου (κρεβάτι, καφετιέρα, καναπές, δεύτερος καναπές, αρχικός καναπές, κρεβάτι).

Πώς τη βγάζουμε, λοιπόν, στην Αθήνα αυτές τις μέρες, μέχρι να έρθει η άδεια;
Να τονίσω ότι λόγω του έμφυτου μαζοχισμού μου, η Αθήνα μου αρέσει πάρα πολύ όλο το χρόνο και ιδίως το καλοκαίρι. Δε ζορίζομαι δηλαδή να τη “βγάλω”, απλά λέω τί έχω κάνει για να περάσει η ώρα ευχάριστα, ενδεχομένως δημιουργικά και κυρίως, καθιστά, για να μην καίω πολλές θερμίδες και ρέψω.

  • Καταρχάς, μετακίνησα το τραπεζάκι του σαλονιού σε απόσταση 1,5 μ. από τον μεγάλο καναπέ. Έστρωσα ένα χαλί που δε ζεσταίνει και έβαλα μαξιλάρια. Εκεί το λέμε “παραλία”. Π.χ. μαγειρεύουμε στην κουζίνα και μετά λέμε “πάμε να τα φάμε στην παραλία”; Εκεί ξαπλώνω, όταν μου πέφτει η πίεση (κάθε μέρα μετά τις 5 κατά μέσο όρο), εκεί βάφω νύχια, εκεί βλέπουμε “24” (ό,τι θυμόμαστε, χαιρόμαστε, I know), εκεί κάνουμε ότι κοιτάμε το ηλιοβασίλεμα. Καμία Ελούντα *σκουπίζει κρυφά το δάκρυ*.
  • Στο πλαίσιο της “παραλίας”, κάνουμε επανάληψη τις παλιές ελληνικές ταινίες. “Τζένη – Τζένη”, κ.λπ. Εκεί κάνω και multi-tasking, π.χ. βάζω να παίζει μια Αλίκη και παίζω και angry birds ταυτόχρονα. Είναι πολύ δύσκολο, το ξέρω, αλλά άμα έχει θέληση ο άνθρωπος, όλα τα καταφέρνει.
  • Από βιβλία, έχω διαβάσει τη μαρή – κλαιρ Ιουνίου και έχω προοπτική να πιάσω κάποια στιγμή την “Περαίωση” του Μάρκαρη. Δε συγκεντρώνομαι, κυρία Ντένη μου. Όχι ότι είμαι παραλιακός τύπος, απλά πού είναι το sabbatical μου, μήπως το είδατε πουθενά, στη ντουλάπα, κάτω απ’ το κομό, δίπλα στη νουαζέτα; Όποιος το βρει, να μου το φέρει και θα πάρει δώρο ένα πυρέξ τσηζκέικ, μαζί με το πυρέξ (είναι καλό, το έδινε το σκιπ με 2πλή συσκευασία το 2007 που μετακόμισα σ’ αυτό το σπίτι). 

  • Από παγωτά, έφαγα στη Γλυφάδα στο Dippin’ Dots, στα εγκαίνιά του την Τρίτη που μας πέρασε, cookies’n’cream και tropical. Δεν είχα προλάβει να φάω στην Αμερική, γιατί είχαμε πολλές δουλειές, πολλές δουλειές (δηλαδή ψάχναμε τα στοκάδικα σε όλο το Μανχάτταν, προσέχοντας και τη διατροφή μας, μη και δε μας μπαίνει το φόρεμα στο γάμο του ξαδέρφου). Απωθημένο τα είχα τα συγκεκριμένα παγωτά, γιατί είναι παγωμένα καψουλάκια που λιώνουν στο στόμα και άμα γουστάρεις τα τρως και με το πηρούνι ή κι από το ποτήρι κατευθείαν, μέχρι να παγώσει όλο το σύστημα. Το καλύτερο είναι ότι μπαίνουν πάνω σε βάφλες και μπισκότα.   

  • Υπάρχει και καλυτερότερο (sic), ότι ΜΠΑΙΝΟΥΝ ΣΕ ΜΙΛΚΣΕΗΚ. Εκεί τερματίζω, παίρνω την ποτηρούκλα μου, κάθομαι σ’ ένα παγκάκι στην πλατεία Εσπερίδων, πίνω κι ατενίζω με μακαριότητα το σύμπαν.

  • Να τονίσω στο σημείο αυτό ότι ήμουν κυρία και δεν έκλεψα τα μπαλόνια που προοριζόταν για τα παιδάκια (μου είχαν τάξει κοκτέιλ παραπλεύρως, αλλιώς θα σου ‘λεγα τί θα γινόταν).
  • Αποφασίσαμε να κάνουμε κάθε σαββατοκύριακο του Ιουλίου και ένα διαφορετικό μενού από τις εξής κουζίνες: ιαπωνική, κινέζικη, ινδική και νοτιοαμερικανική. Με την τελευταία θα βρούμε τα ζόρια, γιατί έχουν όλο κρέατα και σούβλες και κάτι μοσχάρια να, με το συμπάθιο, και δεν ξέρω πώς θα χωρέσουν στο μπάρμπεκιου. Το πολύ να τα φάμε σε μινιατούρες, με μια χωριάτικη στο πλάι, για να μην ξεχνάμε και τις ρίζες μας.
  • Πήγαμε στο Jumping Fish Festival, στην Τεχνόπολη, την 4η Ιουλίου. Μια από τις μπάντες που έπαιζαν, στο πλαίσιο του κόνσεπτ “Young Guitars, Groups and Heroes” ήταν οι αγαπημένοι μου His Majesty The King of Spain. Οι “νεαρές κιθάρες” ήταν αυτοί, “ήρωάς τους” ο Φοίβος Δεληβοριάς. Κάθε μπάντα έπαιζε και τραγουδούσε τα δικά της και ο guest της τραγουδούσε τα δικά του. Οι HMTKOS ξεκίνησαν με το πρώτο κομμάτι του άλμπουμ τους “Can of Campbell’s” και συνέχισαν με το “Mustafa and his army of bastard children“, το “David Bowie’s Son” και το “You don’t know shit about love“. Και στο σημείο αυτό μπούκαρε αριστοτεχνικά ο Φοίβος με το “Αυτή που περνάει“. 

  • Μετά έπαιξαν και την “Κική“, από το πρώτο άλμπουμ του Φοίβου, που είχε κυκλοφορήσει όταν η ζωή ήταν ακόμα ωραία (κι εγώ πήγαινα γυμνάσιο, αλλά στον κόσμο λέω ότι πήγαινα νηπιαγωγείο). Με το Φοίβο “έδεναν” καταπληκτικά: είχαν την ίδια ενέργεια και μετέδωσαν πολλή συγκίνηση, ειδικά την ώρα της “Κικής”. Τραγούδι – ορόσημο η Κική, αλλά είπαμε, εγώ νήπιο ήμουν όταν βγήκε, δε μπορώ να σας το αναλύσω περαιτέρω.

  • Έκλεισαν την εμφάνισή τους με τη surf διασκευή στο τραγούδι του Στράτου Διονυσίου “Με σκότωσε γιατί την αγαπούσα“. Εγώ τον αγαπώ ακόμα το Στράτο και πολύ πικράθηκα που στο πάρκινγκ στη Φιλελλήνων, απέναντι από εκεί που ήταν το μαγαζί του, έβγαλαν τη μαρκίζα “ΣΤΡΑΤΟΣ – κλειδί του σολ”, για να βάψουν τον τοίχο της πολυκατοικίας γκρι μοκετί, που δε λερώνει στο καυσαέριο.
  • Έκλεισα και τα τέσσερα ξυπνητήρια που βάζω κάθε πρωί (το ίδιο δηλαδή, να χτυπάει ανά τέταρτο). Το sabbatical φταίει, που δεν έρχεται, ν’ απενεργοποιήσει το ξυπνητήρι γενικότερα. Δε θέλω θάλασσες κι ομπρέλες. Να κοιμηθώ θέλω. Διόρθωση: να κοιμάμαι. Καλά, και να τρώω παγωτά και ν’ ακούω τη μουσική που μ’ αρέσει. Δε ζήτησα και κανένα εκατομμύριο ευρώ. (Ούτε και πρόκειται). Να julάει το πράμα και βλέπουμε.
Advertisements

One Comment Add yours

  1. λοιπον νουμερο εχω δακρυσει με την μαλακια που συνεχιζει και σε χτυπαει αλυπητα εδω και 18 χρονια (μαδαφακα) που σε ξερω! σε ψαχνω στα λαμπρά σφαγεία των δρόμων κλπ κλπ… ξερεις η πολυ ομορφη πολυ εξυπνη συμμαθητρια της θετικης που καθοταν διπλα στην dancing queen….φιλια!!!!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s