Darjeeling – Μεταξουργείο

Ντίαρ ολ,

Να ξεκινήσουμε με την εξής παραδοχή:
“Η Ayurveda – επιστήμη της ζωής – είναι η παραδοσιακή Ινδική ιατρική που θεραπεύει μέσω της τροφής”.  Αυτό είναι και το λάθος που κάνω εδώ και τριάντα χρόνια, δηλαδή περιμένω να θεραπευθώ με μη “αγιουρβεδικά” πράματα, όπως σοκοφρέτες, πίτσες και πατάτες τηγανιτές.
Ευτυχώς που υπάρχουν οι φίλοι, για να μας φέρνουν στον ίσιο το δρόμο, μαγειρεύοντας “αγιουρβεδικά”, με ινδικά υλικά και μπαχαρικά που ποτέ δε σκέφτεσαι ν’ αναζητήσεις στους διαδρόμους του σούπερ μάρκετ (γιατί είσαι τεμπέλης/α και λες “θα πετάξω το κοτόπουλο με την πατάτα στο φούρνο ως έχει, κι όποιον πάρει ο Χάροντας”).

Το Σάββατο το βράδυ λοιπόν, ξεκινήσαμε με την Ε να πάμε στη γκαλερί Breeder, στο Μεταξουργείο, για να φάμε αγιουβερδικά τις νοστιμιές της Natachef. Συναντηθήκαμε στα εκδοτήρια του μετρό, κάναμε δυο σβούρες την πλατεία μέχρι να προσανατολιστούμε και εν τέλει βρεθήκαμε στον πεζόδρομο της οδού Περδίκα, ανάμεσα σε παρέες εφήβων που επέστρεφαν από μπουρδελότσαρκα (κι εγώ νόμιζα ότι η νεολαία παίζει μόνο πλεϊστέισο) και στο σουβλατζήδικο “Η Άρτα”. Κι εκεί που δε μπορούσαμε να βρούμε την πόρτα της γκαλερί (για τέτοια γκαβομάρα μιλάμε), ο σουβλατζής μας είπε “κορίτσια, η γκαλερί είναι αυτή εδώ με την πόρτα τη μεγάλη, το κόκκινο κουμπί πατήστε να σας ανοίξουν”. Λογικό ήταν, αλλά από την πείνα η σκέψη μου ήτανε θολή σαν την ομίχλη στα κορφοβούνια του Νεπάλ.

Μας άνοιξαν την πόρτα, μπήκαμε στον εκθεσιακό χώρο, χαζέψαμε λίγο τη video art που προβαλλόταν, μέχρι που ήρθε ένας κύριος και συνόδευσε μέχρι το εστιατόριο Breeder Feeder, που βρίσκεται στον δεύτερο όροφο του κτιρίου.
Πιάσαμε το τραπεζάκι μας και συμπληρώσαμε το τεστ με βάση το οποίο θα προσδιορίζαμε την ιδιοσυγκρασία μας σύμφωνα με τη φιλοσοφία της αγιουρβέδα.

 
Υπάρχουν τριών ειδών ιδιοσυγκρασίες, η φωτιά (Pitta), ο αέρας (Vata) και το νερό / γη (Kapha). Προσωπικά ήμουν σίγουρη ότι έχω από τα 9 μου ιδιοσυγκρασία “αφηνιασμένη φοράδα”, πλην όμως το τεστ με έβγαλε Pitta. 
Στη συνέχεια φρεσκάραμε τη μνήμη μας πάνω στο μενού, το οποίο αποτελείτο από 6 πιάτα (οπότε καλά έκανα κι όλη την ημέρα ήμουνα με δυο μπάρες δημητριακών και μια κρέμα Γιώτης). 

Στην αρχή η γλυκύτατη Anastasia La Diabolique μας σέρβιρε φρέσκια πίκλα με ginger, lime και αλάτι βοτάνων. Κριτσανιστό το ginger, ανακουφιστικό κάψιμο στο λαιμό, σαν αυτό της φρέσκιας ρακής. Το chutney από μάνγκο πάνω σε πιτάκι με σουσάμι κατεύνασε τον ουρανίσκο (καταγγέλω ότι δε μας έφεραν το βάζο του chutney με ένα κουτάλι της σούπας, να κάμουμε σωστά τη δουλειά μας, αλλά το αντιπαρέρχομαι ευθύς αμέσως, για να περάσω στο επόμενο πιάτο).
Φωτογραφία από το πιτάκι ε ν ν ο ε ί τ α ι ότι δεν έχω, γιατί το έκανα μια χαψά, σαν το λύκο το πρώτο το γουρουνάκι, αυτό με την αχυρένια καλύβα.

Επόμενο πιάτο, η άνωθεν σαλάτα με πατζάρι, καρότο, αβοκάντο (νομίζω), τζίντζερ, κολοκυθόσπορο και διάφορα άλλα που δεν τα ‘πιασα, όχι γιατί δεν “ακουγόταν”, αλλά γιατί δε με λένε Σκαρμούτσο και δε μπορώ πάντα να καταλαβαίνω τί τρώω.
Μια χαψά κι αυτή, γιατί ήταν τόσο ευχάριστη στη γεύση και τόσο δροσερή. Θα την κάνω κι εγώ στο σπίτι (σιγά μωρή Ναϊτζέλα).

Στη συνέχεια ήρθε το πιάτο το μπαμπάτσικο, το μυρωδάτο, το πουρεδένιο, το νταλ κόκκινης φακής, με ασορτί μπασμάτι και φρέσκο κόλιανδρο. 

Εμένα, που ‘χω ιδιοσυγκρασία Pitta (καλαμάκι – πατάτα – ντομάτα – μουστάρδα) μου βάλανε από πάνω κόλιανδρο περασμένο από το κατσαρόλι. Η Ε, που δε θυμάμαι τί ιδιοσυγκρασία έχει, γιατί είχα πέσει με τη μούρη στο φαΐ και δεν άκουγα, έφαγε το ίδιο πιάτο με πιπεράκι περασμένο από το κατσαρόλι.

Το κλου είναι ν’ ανακατώσεις το νταλ με τα παρακάτω, δηλαδή το μπασμάτι και τον φρέσκο κόλιανδρο:

Αυτό κάναμε κι εμείς, γλύψαμε το πιάτο (κόσμια, πάντοτε) και μετά περιμέναμε το τελευταίο κυρίως πιάτο, δηλαδή τη γαρίδα με φύτρες από ροβίτσα και πράσινα λαχανικά. Δεν έμαθα τί είναι αυτή η ροβίτσα, αλλά πολύ τη συμπάθησα, γιατί μου θυμίζει τη λέξη “ρουβίτσα” κι όπου βλέπεις Sakis, είναι καλό.

Η γαριδούλα είχε τσίλι και σκορδάκι, το ζουμί της ήταν όλο θαλασσινή νοστιμιά (έφαγα και την ουρίτσα και παρέσυρα στον όλεθρο και την Ε) και τα ζεματισμένα χόρτα έσβηναν όσο έπρεπε το τσίλι της.

Μετά λοιπόν από όοοολα τούτα τα πιάτα, έφτασε ΤΟ πιάτο, το γλυκό, το αχλάδι φέτελ, βουτυράτο, ποσαρισμένο μέσα σε χυμό πορτοκαλιού, με κανελλίτσα και πολλή αγάπη (γιατί τόσο νόστιμο πράμα, μόνο με πολλή αγάπη φτιάχνεται), όπου, βουτώντας το κουτάλι μέσα στη μαλακή σάρκα του, ένιωσα να “κατακαταπάλλομαι”, που θα ‘λεγε και η Δήμητρα Παπαδοπούλου.
Να πέσει το βίντεο παρακαλώ:

Αφού λοιπόν καρακαταπαλλόμουνα για κανένα δεκάλεπτο, κατάφερα να ηρεμήσω και τότε η Natachef έβαλε το πράσινο ζαφειρί σάρι της, και μας τραγούδισε τη διασκευή του “She works hard for the money”, συνοδεία του Αλέξανδρου από το μουσικό σχήμα “The Whole Shebang”.

Μετά ερμήνευσε κι ένα ινδικό, απ’ το οποίο έπιασα μόνο δυο λέξεις, η μία είναι “hare” και η άλλη είναι “krishna” και θυμήθηκα το Τζορτζ το Χάρισον και πολύ συγκινήθηκα.

Η διακόσμηση “καραγκούνα – chic”, ο συνδυασμός κομματιών παραδοσιακών ελληνικών επίπλων με λακαρισμένους λευκούς όγκους τραπεζιών και πάγκων έδινε πολύ ιδιαίτερο χαρακτήρα, όπως βέβαια και τα memorabilia της Ελλάδας του 1950 (διαφήμιση κονιάκ Metaxas, τσολιάδες, Φρειδερίκη στον τοίχο).

Στο τέλος μας κέρασαν σφηνάκια βότκας με φράουλα (ήπια και τα δύο, γιατί η Ε έχει, μεταξύ άλλων, ιδιοσυγκρασία φλωράντζας PhD candidate) και αφού ευχαριστήσαμε τη σεφ για το υπέροχο μενού, συρθήκαμε ως το Μεταξουργείο, να πάρουμε το μετρό, να πάμε σπίτια μας, να κοιμηθούμε και να ονειρευτούμε σκηνές από το Darjeeling Limited.

Το γευστικό ταξίδι του σαββατόβραδου ήταν μια εξαίσια αρχή για να σκεφτούμε πόσο “hard for the money” δουλεύουμε και πως θα μας άξιζε κάποια στιγμή να ξεκινήσουμε ένα ταξίδι στην Ινδία. Με τη Natachef μαζί, για να απαντάει εμπεριστατωμένα στα επαναλαμβανόμενα “τί είναι καλέ αυτό που τρώμε τώρα;”.

H Natachef θα μαγειρεύει στη Breeder Feeder και το επόμενο Σάββατο, 16 Φεβρουαρίου.
Στο μεταξύ, θα δουλεύει σκληρά for the money, σιγοτραγουδώντας αυτό:

http://metacapsule.tumblr.com/post/42749897650/the-whole-shebang-on-soundcloud










Advertisements

One Comment Add yours

  1. Δεν τα λες όλα, Δεν.Τα.Λες.Όλα. αλλά ντεφ' να γίνει, θεωρώ ότι γίνεται για την προστασία ανηλίκων.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s