Blogofoivos – Παρτ Του


10. Tί ήμουνα για σένανε – Αντώνης Ρέμος
Παρντόν, που θα σε λυπήσω, αλλά τίποτα δεν ήσουν γι’ αυτήνανε, αλλά έννοια σου, την έχει στολίσει ο συνθέτης σε άλλο δίσκο. 
Κλασικός Ρέμος, από τις στιγμές που φεύγουν τα γουίσκια στον αέρα και τα πανέρια στην πίστα.
Από τις πρώτες μεγάλες επιτυχίες, προ Μακρυπούλια, προ Υβόννης, προ Χριστού.
9. Ανεμώνα – Δημήτρης Κόκοτας
Nothing like his father ο Δημητράκης, πήγε να τον κάνει άνθρωπο ο συνθέτης, του ‘γραψε 3-4 καλά, 

αλλά άμα δεν έχει φωνή ο άλλος, τί να το κάνεις, και τους “Γάμους του Φίγκαρο” να του έγραφε, πάλι δε θα ‘κανε καργιέρα. 

8. Ασυμφωνία χαρακτήρων – Καίτη Γαρμπή/ Αντώνης Ρέμος

Όλα μέσα απ’ τη ζωή βγαλμένα, Μέρυλ μου. Και Ντάστιν μου.

Το πρώτο τους ντουέτο, αγαπημένο κομμάτι με πολλές αναφορές σε στοιχεία οικογενειακού δικαίου,
“μα ευθύνη εμείς δεν έχουμε καμία” (αδικοπρακτική ευθύνη με βάση τον αστικό κώδικα), “κατά τη γνώμη όλων των μαρτύρων” (πολιτική δικονομία, κεφάλαιο “απόδειξη”), “του χωρισμού μας η ετυμηγορία” (verdict όπως ποινικό, μακριά από μας κι όπου θέλει ας μπει), “απλή ασυμφωνία χαρακτήρων” (μ’ αυτό το αιτιολογικό έπαιρναν παλιά διαζύγιο στις ελληνικές ταινίες).

Συναινετικό το έβγαλαν τα παιδιά, μπράβο για τον πολιτισμό που επέδειξαν, αλλά τα συναινετικά τα χρεώνουμε λιγότερο κι έτσι δεν κάνουμε δουλειά εμείς οι του κλάδου.
7. Έχτιζα παλάτια – Άντζελα Δημητρίου

Πχιουρ ποίηση, αυτό θα πω μόνο, παραθέτοντας τους πρώτους δύο στίχους και τα συμπεράσματα τ’ αφήνω πάνω σας.

Άνοιξη και δυο πετροχελίδονα
στα χείλη τα φιλήδονα να χτίζουνε φωλιά

Κανένας Αρθούρος Ρεμπώ.

6. Χαμένα – Καίτη Γαρμπή

Το άσμα που έθεσε νέα δεδομένα στο γυναικείο (ή γενικότερα, καψούρικο) sing-along πίστας, με κλασικό “Καιτίσιο” βίντεο κλιπ, γαλάζιο φόντο, παγιέτα επί Καίτης, κούνημα κεφαλής λίγο παραπάνω απ’ όσο σηκώνει (κατάλοιπο ερμηνείας της μεγάλης επιτυχίας “Περασμένα Ξεχασμένα”), το μπαλέτο του Γιώργου του Ζαμπέτα (40 χρόνια νεότερο) να χορεύει μέσα στην αχλύ του σκηνικού.

Στίχος “δώσε βάση”:

Νιώθω το κλίμα να μη με σηκώνει

ΚΑΙ μέλος Γκρηνπής η Καιτούλα. Όχι σαν το Δεσποινάκι, που νομίζει ότι η Γκρηνπής είναι μάρκα κορσέ.

Tip: Τα μποτάκια που φοράει η Καιτούλα στο εξώφυλλο είναι πάλι στη μόδα!!!11!!1! 

5. Άφησέ με μόνο –  Πασχάλης Τερζής

Μη, Τζον, μη το “ζουμπιζουδάκι”

Guys’ song, αναπτύσσει κομψά το ζήτημα “‘σαπέρα μωρή κάμπια, που μου ‘φαγες τα καλύτερά μου χρόνια”.
Επικό το πιο πρόσφατο σχόλιο κάτω απ’ το βίντεο κλιπ στο γιουτούμπ.
Όπου ο Πασχάλης και η κατά 60 χρόνια και 3 κιλά φρύδια μικρότερη παρέα του πίνει σφηνάκια “Μαλαματίνα” στο καρνάγιο της Σαλονίκης και συγκρατιέται μη μπλαντάξει κι αυξηθεί η στάθμη του Θερμαϊκού και γίνουν τα μαγαζιά στη Νίκης ολυμπιακές πισίνες.

4. Είναι κάτι χαρακτήρες – Άντζελα Δημητρίου

Δεν έχω να πω κάτι για τη Λαίδη, θ’ αφήσω τους στίχους να μιλήσουν μόνοι τους, παρότι στο συγκεκριμένο άσμα στο Φοίβο ανήκει μόνο η μουσική.

Είναι κάτι χαρακτήρες
τελειωμένοι αναπτήρες,
η καρδιά τους είναι άδεια,
σου αφήνουνε σημάδια

Κοινώς, πάρε το zippo και βάλτονα εκεί που ξέρεις.


3. Απορώ αν αισθάνεσαι τύψεις –  Βασίλης Καρράς

Καταρχάς ευχαριστώ θερμά την αδερφή μου @myrtouska δια την παραχώρηση της φωτογραφίας του Συλλόγου Φίλων Βασίλαρου. 
Κατά δεύτερον, το άσμα αποτελεί το επικότερο βασιλοτράγουδο, μετά το “Ποιά με καταράστηκε” του αγαπημένου Μιχάλη Ρακιντζή. Καλά, και το “Αγάπα με, τις ώρες που μπορείς”, καλό ήτανε.

Σε κάθε περίπτωση, μαθαίνει ο Βασίλαρος ότι η λεγάμενη του τα φοράει και πολύ ορθά κι αντρίκια εκ μέρους του της κάνει την ξήγα του, και της λέει “βγες έξω απ’ το λαγούμι σου, μοιχαλίδα”, “απορώ αν αισθάνεσαι τύψεις, όταν πας ξένα χέρια ν’ αγγίξεις”. Δηλαδή η φάση είναι κάτι ενδιάμεσα στο “σε οικτίρω” και το “απαξιώ να σου απαντήσω” και το “με πήρες μπουμπούκι και με κατάντησες θάμνο”.
Αντί να της αστράψει δυο ξανάστροφες, που τονε σχολιάζει όλη η Καλαμαριά τώρα.
Μπράβο, Βασίλη, όχι, μπράβο.

2. Έφυγες – Γιώργος Μαζωνάκης
Εδώ έχω δει σχεδόν να φεύγουν τραπέζια, με τα παρελκόμενα των ουισκιώνε πάνω. Κρίμα τα Αιγίνης. Ή και όχι.
Στο πλαίσιο του – τότε – comeback του Μαζώ, ο δημιουργός με στιχουργική μαεστρία συνδέει το ζήτημα της απώλειας με αναφορές στον ασπρόμαυρο κινηματογράφο και το νησί του Lost.

Έφυγες εσύ κι όλα μοιάζουν
μ’ έρημο νησί, με τρομάζουν
έφυγες κι εσύ κι η ζωή μου
μια βουβή ταινία χωρίς ουσία.


Και τώρα, θα κάμω quote το Μένιο τον Κουτσόγιωργα, “συγγνώμη κύριε Πρόεδρε, δεν δύναμαι”.
Δε μπορώ να συνεχίσω, να το ξανακούσετε για να καταλάβετε.

1. Το δηλητήριο – Βασίλης Καρράς/ Κωνσταντίνα
Είναι καλοκαίρι του 2010 κι έχω πάει στην Πάτρα για μια βάφτιση. Τελειώνει το τραπέζι και με πάνε στο “Χάραμα”, χωρίς να μου πουν πού με πάνε.
Και με το που φτάνω κάτω απ’ την πίστα, σκάει μύτη η Κωνσταντίνα και ξεκινάει μ’ αυτό.
Ολ δε ρεστ ιζ χίστορι.
Βασίλης Καρράς dubstep (κανένας James Blake).

ΑΛΛΑ

Η εκτέλεση του συγκεκριμένου ούμπερ ντουέτου έγινε μοναδικά από ένα και μόνο άτομο, το οποίο δε θα μπορούσε να είναι άλλο από το Μπάμπη Μπατμανίδη.
Πάρτε το κόβερ κι εντζόι

 

Advertisements

12 Comments Add yours

  1. ε ναί λοιπόν είναι φανερό ότι δεν κρατήθηκες και πηγες στο 20 χρόνια ΦΟΙΒΟΣ

  2. απορώ αν αισθάνεσαι τύψεις …

  3. Π.Ε.Θ.Α.Ι.Ν.Ω. με Μπατμανίδη. Τον θέλω. ΤΕΛΟΣ.
    Υ.Γ. δεν κάνει καλά την αναρρόφηση όμως, θέλει λίγο εξάσκηση ο γλυκούλης. Επικίνδυνο παιχνίδι η αγάπη, βεβαίως.
    Υ.Γ. Αχ, πόσα υπέφερα, αχ βαχ μπαχ.

  4. Provato says:

    …και το χαμένα να μην είναι νούμερο ούνο;;; έσεις οι νέοι τίποτε δεν σέβεστε!

  5. DimitrisDX says:

    Δεν εκφράζω άποψη για το Νο 1, έτσι για να κρατήσω μυστήριο.

  6. Meta Capsule says:

    δεν πήγα, τα θυμάμαι όλα σα να 'ταν χτες που άκουσα πρώτη φορά τις “Μαργαρίτες”

  7. Meta Capsule says:

    άκουσα λάιβ Μπατμανίδη στο σιξ ντογκς, αρχές Σεπτέμβρη. είναι καλλιτέχνης, όχι μαλακίες. ν' ακούσεις το “γλυκέ μου αναρχικέ”, κεντάει ο άθρωπας.

  8. Meta Capsule says:

    προβατίνι αγαπημένο, είναι που ο βισσισμός είναι τρόπος ζωής και με κάνει να βλέπω τα πράγματα θολά. στα “καρβέλεια 2012” σε θέλω έτοιμο 🙂

  9. Meta Capsule says:

    μίλα, άνθρωπε, περιμένουμε λίστα και τοποθέτηση.

  10. μετράω τώρα αξημέρωτα ψήφους και γελάω κάργα. το δηλητήριο πάει πολύ καλα αλλά εχει ανταγωνισμο :p

  11. Κοίτα να δεις κάψουλα, δεν ξέρω για ποια μέ πέρασες, επίσης δεν ξέρω και για ποια με πέρασε και το γκουγκλ και με κάνει λογκίν με αυτό το πράμα ενώ του 'χω πει όχι. αλλά είμαι η ευπραξία και είμαι καλά :p πίστευα θα γινόταν φανερό από την εκδηλωση έρωτα στο πρόσωπο του μπατμανίδη. δεν ήτο αρκετό. εντάξει λοιπόν.
    υ.γ. μη μου πεις ποια ευπραξία, θα ρθω και θα μαχαιρωθώ κάτω από το μπαλκόνι σου

  12. Meta Capsule says:

    ΣΥΓΓΝΩΜΗ, ΚΥΡΙΑ ΜΟΥ, ΠΟΙΑ ΕΙΣΘΕ?????

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s