Αν κάνει έως 19,95 πάρτο. Αν κάνει 20, σε κλέβουνε.

Ντίαρ ολ,

Για τα λάθη στη συμπλήρωση του μηχανογραφικού δελτίου, τα ‘χουμε ξαναπεί και δεν είναι ανάγκη ν’ αναμασάμε τα ίδια για το χάσιμο χρόνου του μαθήματος ΣΕΠ (Σχολικός Επαγγελματικός Προσανατολισμός), που υπέβαλε στο συνειδητό και υποσυνείδητό μας το Α-ΣΕΠ, δηλαδή το ΔΗΜΟΣΙΟ (φωσφορίζουσα ροδακινί ταμπέλα). Κι επειδή το ΣΕΠ το διδαχθήκαμε κάπως αργά (μάλλον πρώτη λυκείου, γύρω στο Fat of the Sand πάντως), όταν η σύνδεση στο ιντερνέ σήμαινε dial-up, κανείς, μα κανείς δε μας μίλησε για επάγγελμα σχετικό με: «φάσιον μπλόγκινγκ» ή σκέτο «φάσιον», πλην του ΤΕΙ Κλωστοϋφαντουργίας και Ενδύματος στο Κιλκίς.
Τ’ απωθημένα μας τα βγάζουμε λοιπόν εδώ και τώρα, δέκα χρόνια μετά τις πανελλήνιες. Ψώνια στα H&M. Μετά από λίγα χρόνια ύπαρξης της αλυσίδας στην Ελλάδα (και μετά από πολλές παραγγελίες στους φίλους που κάνανε Εράσμους/ επισκεπτότανε γκόμενους/ ολοκληρώνανε LLM στα εξωτερικά), το κατάστημα αποτελεί αγαπημένη ενδιάμεση στάση, όταν πηγαίνεις από δουλειά σε δουλειά στο κέντρο της Αθήνας. Τα ψώνια στα Η&Μ υπάγονται σε δύο κατηγορίες: στα ψώνια των καλών ημερών και στα «συμπράγκαλα όπου ξέσπασα» τις κακές μέρες.

Καλές μέρες στα H&M:
• Έχει ήλιο, αλλά όχι καύσωνα και πάντως δε βρέχει (για να μην κρατάς ομπρέλα, διότι σου περιορίζει το ποτένσιαλ σηκώματος σακούλας).
• Δεν έχεις μπει στο site και δεν έχεις φλούδες ελπίδες να πετύχεις κάτι που σου γυάλισε ή να το πετύχεις και να είναι σφουγγαρόπανο (απογοήτευση, μπινελίκι, αποχώρηση).
• Δεν έχει πολύ κόσμο ή ο κόσμος που έχει αποτελείται κυρίως από: αυτές που διδάχθηκαν στο ΣΕΠ το «φάσιον μπλόγκινγκ» (κοιτάς με τρόπο και βλέπεις τι ψωνίζουν, για να δεις αν έκανες πράγματι για τη δουλειά αυτή – άστο, δεν έκανες, κοίτα τι ξετρύπωσε αυτή και πέτα το 18ο μαύρο τισέρτ που κρατάς), 50άρες υπαλλήλους της «παντού-υπάρχει-μία» Εθνικής Τράπεζας (αποκλείεται να πλακωθείτε για το τελευταίο ίδιο μπιχλιμπίδι, άλλα γούστα, άλλες ηλικίες, γιατί λείπεις από το πόστο σου, κυρά μου, τώρα που το σκέφτομαι;), περαστικές που περιμαζεύουν random αντικείμενα (γι’ αυτές είναι μια κακή μέρα στο κατάστημα, βλέπε παρακάτω), κοπέλες με ενδιαφέρουσα στυλιστική άποψη, που ψάχνουν «εκείνη τη βαμβακερή μπαλαρίνα με τις κοραλί προπέλες στο 39, αχ δεν την έχετε, δεν πειράζει, τότε αυτή την καζάκα με τη σημαία της Γουαδελούπης, ααα, μιλ μερσί, συγγνώμη για το ανεβοκατέβασμα στην αποθήκη» (επ’ αφορμή τους, κάθε 15’ μια πωλήτρια προετοιμάζεται για πρωτάθλημα στα 50 μέτρα γυναικών), έναν και μοναδικό άντρα που αναζητά την τύχη του στον όροφο με τα αντρικά (κρύψου κακομοίρη, μη σε πάρουνε χαμπάρι και σε στριμώξουνε πουθενά), θείτσες που κοιτάνε απαξιωτικά τα πολύ μοδάτα κομμάτια (αλλά φοράνε μεγάλο νούμερο και πού αλλού να βρεις την πουκαμίσα – κουρτίνα με 19,95).
• Έχει μόλις φτάσει η καινούργια σειρά με τα ανοιξιάτικα/πασχαλινά/ιουνιάτικα/ιουλιάτικα/and so on και ΕΣΥ είσαι από τους πρώτους που μπαίνουνε μέσα στο μαγαζί, δηλαδή ΕΧΕΙ ΝΟΥΜΕΡΑ. Sizes. Πώς το λένε. Μουρμουράς «Mmmm, fresh meat» ωσάν το Ork μπροστά στα Hobbit. Κι ανασηκώνεις φρύδια με νόημα.
• Η συλλογή είναι υπεράνω των προσδοκιών σου, ήτοι: φουστάνια σε κοψίματα που πάντα ήθελες και ποτέ δεν πετύχαινες (ορίστε το 38άρι μωρή σαλούφα, δικό σου, πέντε κομμάτια έχει στο ίδιο νούμερο, σιχτίρ), ευπρεπή μπλουζάκια για τη δουλειά (σιγά μην τα σκάσω στον Αρμάνι, για να μπορώ εμφανιστώ στο Ειρηνοδικείο και να μοιάζω με δικηγόρο), παντελόνια που σου είναι φαρδιά στην περιφέρεια (δεν πειράζει, επιβεβαιώνεις ότι οι βορειοευρωπαίες είναι μεγαλοκώλες), μούλτι-τάσκινγκ σακάκια (πάρε να έχεις, ένα από κάθε χρώμα), φούστες της πολύ πρόσφατης μοδός (για μισή σαιζόν, αλλά 14,95 μόνο), πέδιλα/μποτίνια/σαγιονάρες στα χρώματα/μοντέλα/ύψη που ήθελες ακριβώς (να παίξω κι ένα τζόκερ μετά) και βέβαια countless αξεσουάρ, που σου φαίνονται όλα τόσο όμορφα και θελκτικά, μεταξύ των οποίων κατορθώνεις να εντοπίσεις 4-5 που σου αρέσουν περισσότερο και που κοστίζουν συνολικά μόνο 20 ευρά, για να «δώσεις νέα πνοή» σε ό,τι αρχαιολογία υφίσταται στα άδυτα της τρίφυλλης (ντουλάπας σου).
• Δεν ξεπερνάς το κατοστάρικο. Μα το Ντομινίκ Στρος-Καν.
Επιμύθιο: βγαίνεις όξω ευχαριστημένη, χρωματιστή, οι ιδέες σου ξεχειλίζουν, ξεχνάς τους δίδυμους πύργους εκκρεμοτήτων που βρίσκονται στο γραφείο σου, σκέφτεσαι πόσο ευλογημένο είναι το παπάρισμα στο άντρο του καταναλωτισμού και της παγκοσμιοποιημένης οικονομίας (μούμπλε μούμπλε), γυρνάς στη δουλειά σου και τη διεκπεραιώνεις επιτυχώς. Και τον άλλο μήνα εύχομαι.

Κακές μέρες στα Η&Μ:
• Έχει γαμόκαιρο. Και μπαίνεις μέσα primarily για να μη βραχείς (κι άλλο) και να μην κρυώνεις (κι άλλο). Ή έχει μεν καλό καιρό, αλλά έχει ψοφήσει το χρυσόψαρό σου – είσαι σε αζιτασιόν/ έχεις πλακωθεί με το γκόμενό σου – είσαι σε αζιτασιόν/ σ’ έχει βρίσει το αφεντικό σου – και είναι σε αζιτασιόν/ έμαθες ότι ο Coli Farrell παντρεύεται – και είναι όλος ο γυναικείος πληθυσμός σε αζιτασιόν. Δε σε θέλει γενικώς.
• Όχι απλά έχεις μπει στο site και έχεις τυπώσει αυτά που θες, αλλά ό,τι έχεις κυκλώσει ανήκει στη guest συλλογή «Διάσημος σχεδιαστής/κοσμικός/ταχυδακτυλουργός/υπάλληλος διοδίων σχεδιάζει για τη φίρμα», οπότε γίνεται μαδομούνι πέριξ του καταστήματος. Και τα κομμάτια είναι λίγα, και δεν ήξερες ότι έπρεπε να στηθείς όξω από τις 7 το πρωί για να πάρεις το «βραχιολάκι της πρόσβασης σε ολάκερη την κολεξιόν» (ποια, εγώ, που ο Κωστέτσος με φωνάζει με το μικρό μου και τρέχει στην Κανάρη για να με χαιρετίσει), ενώ την ίδια στιγμή η συλλογή παρουσιάζεται στα Η&Μ της Ρώμης, με όλα της τα κομμάτια και οι Ρωμαίες μπαίνουνε μέσα χωρίς βραχιόλια κι άλλα μπιζού και χωρίς να γίνεται της Θύρας 7.
• Δεν παρουσιάζει κανένας φάμπιουλους τύπος συλλογή, ωστόσο είναι πήχτρα στον κόσμο (έχουν έρθει χριστουγεννιάτικα/ είναι Πέμπτη απόγευμα/ είναι του Άη Γιαννιού και γιορτάζει η μισή Ελλάδα) και δε σε παίρνει να κινηθείς. Ο δε κόσμος δεν είναι η καλύτερή σου, διότι αποτελείται κυρίως από:
i. Μαμάδες στην εμμηνόπαυση με κόρες στην εφηβεία, που συνδιαλέγονται δημιουργικά (Μάνα: Γωγούλα, ΑΥΤΗ τη φούστα θα πάρεις, που πηγαίνει με τα πέδιλα που σου πήρε η νονά σου, Γωγούλα: Μη με λές Γωγούλα, Τζωρτζίνα είπαμε, Μάνα: Γωγούλα άσε κάτω αυτό το σορτσάκι, θα είσαι σαν τη Σάσα Μπάστα, Γωγούλα: η Σάσα Μπάστα κάνει καριέρα…Παύση…Χαστούκι Μάνας σε Γωγούλα, σκασμός Γωγούλας, τάξη στο κατάστημα).
ii. Φίλες που έχουνε βγει τρεις – τρεις να ψωνίσουνε. Μίσιον ιμπόσιμπλ. Ιμπόσιμπλ λέμε. Μία θα μείνει. Διαλέχτε ποια. Ή μία μόνο θα ψωνίσει ή θα χαλάσει μια φιλία ετών. Δε μ’ ακούσανε και δε διαλέξανε. Και περιφέρονται από πάγκο σε πάγκο, πιάνοντας χώρο και κάνοντας θόρυβο.
iii. Γυναίκες ηλικιακού ρέιντζ 18-68, που είναι κλειδωμένες περί 7 ημέρες σερί στις κουζίνες ή τα γραφεία τους και έχουνε βγει για να ξεσκάσουνε (βρε). Βουτάνε ό,τι βρούνε, κάνουν ουρές στα δοκιμαστήρια, αν δεν είναι της υπομονής κατεβάζουνε τη φούστα και δοκιμάζουνε το παντελόνι από κάτω επί τόπου, περιμένουνε αγόγγυστα δυό μερόνυχτα να έρθει η σειρά τους στο ταμείο. Όλεθρος.
iv. Σύζυγοι/ σύντροφοι της πιο πάνω ομάδας. Για κάποιο λόγο (στην προηγούμενη ζωή τους ήταν γκεσταπίτες/ βασανιστές ΕΑΤ-ΕΣΑ, σκουληκαντέρες), η συνοδός τους τούς εκδικείται και τους σέρνει για να την καμαρώνουνε όσο αυτή ψάχνει κι αγοράζει ένα σωρό γλυκούλικα πράγματα («τς τς τς, ό,τι μαλακία βρεις παίρνεις»). Λυπηρό είναι το ύφος τους «D’ οh, where’s the husband’s chair?», «Σόρυ, νόουγουέαρ» (tribute to Homer Simpson). Πολλά ανδρικά καρδιαγγειακά προβλήματα ξεκίνησαν κάπως έτσι.
• H συλλογή είναι κατεστραμμένη. Ψάχνεις κάτι που χρειάζεσαι, δεν το βρίσκεις. Βρίσκεις κάτι που δε χρειάζεσαι και η παρόρμηση σε ωθεί να το πάρεις. Μέγντ…
• Γυρίζεις σπίτι, μπαίνεις σε κλίμα ενθουσιασμού (εκτός τόπου, εκτός χρόνου, εκτός μπάτζετ), φοράς το αντικείμενο που περιμάζεψες, πείθεις τον εαυτό σου ό,τι σ’ αρέσει, κόβεις ταμπέλα. Τότε το φοράς, βγαίνεις έξω, συνειδητοποιείς στις τουαλέτες του Rosebud πόσο χάλια είναι πάνω σου και το χαρίζεις στην ξαδέρφη σου. Ή δεν πας καν στο Rosebud και το δίνεις κατευθείαν στην ξαδέρφη σου.
Επιμύθιο: δεν υπάρχει μέρα «ντε και καλά θα ψωνίσω». Υπάρχουν μέρες που προσφέρονται για τη δημιουργική ανανέωση της ντουλάπας (και την «τόνωση» της οικονομίας – ναι, από μένα περίμενε η οικονομία να σωθεί) και μέρες που προσφέρονται μόνο για τους δίδυμους πύργους εγγράφων. Η διαφορά τους υπολογίζεται σε 150 ευρά και 2 (μ)παναντόλ. Έξτρα. Σαν τη μαλακία που σ’ έδερνε, όταν θεώρησες ότι θα βγεις έβερ όξω με κολλητό κόκκινο γκοφρέ στράπλες φόρεμα. Ούτε η Έφη Σαρρή σε ρεβεγιόν Πρωτοχρονιάς.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s