Από τη ρίζα να μου κοπεί.

Τις Απόκριες το γλεντάς . Έχεις πολλές επιλογές διασκέδασης. Να καπνιστείς σα λουκάνικο σε ταβέρνες του Παγκρατίου, να βάλεις στολή Οβελίξ και να ποδοπατηθείς στην Πλάκα, να κάνεις αποκριάτικο πάρτυ – αν βέβαια έχεις χόμπυ το μάζεμα χαρτοπόλεμου ως τα μέσα Ιουλίου.

Φέτος όμως, αν το θέλεις και κυρίως, αν έκανες ΤΟ ΛΑΘΟΣ στη συμπλήρωση του μηχανογραφικού σου και είσαι δικηγόρος, μπορείς ΚΑΙ να συμμετάσχεις στις εκλογές του Συλλόγου σου.

Στην Αθήνα, ο πρώτος γύρος διεξήχθη την προτελευταία Κυριακή της Αποκριάς, και τη Δευτέρα μετά από αυτήν. Αν δεν ήξερες προσωπικά κανέναν (φιλότιμο) συνάδελφο ή αν δεν είχες καμιά υποχρέωση να βγάλεις (πόση διαφορά να έχουν ΑΥΤΕΣ οι εκλογές από τις υπόλοιπες;), αναρωτήθηκες τί να ψηφίσεις (εννοείται ότι πήγες τη Δευτέρα, στο lunch break του γραφείου, σιγά μην κατεβείς Κυριακάτικα επί τούτου).

Ποιός συνδυασμός είναι ο καταλληλότερος να υπερασπιστεί τα δικαιώματά σου; Ποιός υποψήφιος πρόεδρος είναι άξιος να πλακώνεται την επόμενη διετία με τον Υπουργό Δικαιοσύνης; Ποιός σύμβουλος θα προωθήσει τα επαγγελματικά σου συμφέροντα με αυταπάρνηση; Ποιός συνάδελφος θα υποσχεθεί υπεύθυνα και θα υλοποιήσει την αύξηση μισθών στους νέους δικηγόρους – (κατά κανόνα) δουλοπάροικους;

Τα ως άνω φιλοσοφικά ερωτήματα προσπερνιούνται εύκολα μπροστά στο marketing αυτών των εκλογών. Διότι οι δώδεκα συνδυασμοί που κατήλθαν στον εκλογικό αγώνα του ΔΣΑ, φρόντισαν να απασχολήσουν τον εκλογέα – δικηγόρο κατά μείζονα λόγο με τον τρόπο που παρουσιάστηκαν και πολύ λιγότερο με τις θέσεις / προτάσεις τους. Καινούργιο συκώτι, φίλε.

Οι φετινοί τρόποι προβολής των υποψήφιων συνδυασμών, είτε σετ “πρόεδρος και σύμβουλοι”, είτε σετ “μόνο σύμβουλοι, δεν έχουμε νταβατζή” συνοψίζονται ως εξής:

  1. Αφισόραμα:

    Καταλυτικό ρόλο για την τοποθέτηση ευμεγέθους φωτογραφίας σε κεντρική προεκλογική αφίσα συνδυασμού διαδραμάτισαν παράγοντες όπως:

  • η αναγνωρισιμότητα του υποψηφίου προέδρου (αν υπερσκελίζει τους συμβούλους σε στάτους, μπαίνει στη μέση, σαν το λυράρη, αν όλοι οι υποψήφιοι είναι άγνωστοι, παρατάσσονται με φωτογραφία ταυτότητας),

  • χρόνος πραγματοποίησης λεύκανσης δοντιών (πρόσφατη επίσκεψη στον οδοντίατρο, κεντρική θέση στην αφίσα)

  • εκπτώσεις στα κουστούμια του Ferragamo (υποψήφιοι – ξευποψήφιοι, μη μας τον πιάσουν κιόλας, όσο πιο μεγάλη η έκπτωση, τόσο καλύτερο το outfit και η θέσις επί χάρτου)

  • η περιεκτικότητα της παράταξης σε δημοκρατικά αισθήματα.

    Αν ο συνδυασμός είναι πολύυυυ δημοκρατικός, ο wannabe πρόεδρας βάνει το ανοιχτόχρωμο κουστούμι, τοποθετείται ημικεντρικά της αφίσας με ύφος Τζακ Μπάουερ και αφήνει τους συμβούλους να προβληθούν all the way to the bottom. Αν είναι μοναχοφάης (δεξιούλης ή απλώς ψώνιο), διαλέγει κοστούμι σκούρο μπλε (αβραμοπουλί), με χρυσό κουμπί, αλλά χωρίς να είναι μπλέιζερ (Θοδωρή Δρακάκη, πες μου εσύ πώς γίνεται αυτό) και κοιτάζει το φακό με ύφος Οράτιου Κέιν. Άνευ συμβούλων, να μπούνε σ’ άλλη αφίσα οι κομπάρσοι, στο κάτω κάτω και η Βίσση μόνη της είναι πάντα στην αφίσα. Η διαφορά δηλαδή ανάμεσα σε κεντρώο – δεξιό είναι το σίριαλ. “24” ο κεντρώος (24 ώρες στη διάθεσή σας για ρουσφέτια), CSI ο δεξιός (μοιράζω ανάποδες λες και είναι καραμέλες). Στην πραγματικότητα και οι δύο αντιπροσωπεύονται από το “Ρετιρέ”. Αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία.

Επιμέρους χαρακτηριστικά αφίσας είναι:

  • το χρώμα (από καθαρό μπλε, μέχρι πορτοκαλί και παραπλανητικό καφέ – μη μας πούνε και της κυβέρνησης),

  • τα αξεσουάρ/πλαίσια, όπως: φωτογραφίες από παλαιότερους δικηγορικούς αγώνες έξω από τον Άρειο Πάγο (γραφικοί παππουδοδικηγόροι που είχανε να πάνε σε διαδήλωση από το actual Πολυτεχνείο και κρατάνε πανό παρά τη δισκοπάθεια), γαρούφαλα (μάντεψε ποιός), screenshots των Windows (αφίσα με εικονίδια “αναμονή”, “κλείσιμο”, “επανέναρξη” για ένα νέο Σύλλογο – έλλειψη πρωτοτυπίας ΚΑΙ ΕΔΩ, κανείς δε σκέφτηκε να βάλει π.χ. “ανασυγκρότηση δίσκων”, τς τς τς)

  • το μέγεθος: Α0 για τους μουράτους, μισό Α4 για το λαό. Έτσι είναι αυτά.

  • ΤΟ ΣΥΝΘΗΜΑ. Το οποίο συνήθως είναι ασορτί με το όνομα του συνδυασμού. Στο οποίο πρωτοτυπήσανε ξανά μανά σχεδόν όλοι (Ώρα Δικηγόρων, Δίκτυο Δικηγόρων, Κοινωνία Δικηγόρων). Εντάξει, δεν είναι εκλογές φαρμακοποιών να τους πούνε “Αλληλεγγύη Φαρμακοποιών”, αλλά και οι φαρμακοποιοί απ’ ό,τι ξέρω, δεν ονομάζουν τους συνδυασμούς τους “Εφημερία Φαρμακοποιών” και “Μαχητικοί φαρμακοποιοί συστεγαζόμενων φαρμακείων”. Η πλειοψηφία των συνθημάτων παραπέμπει ευθέως σε βαμμένες κομματικές, αλησμόνητες ατάκες, τύπου “Ή αλλάζουμε ή βουλιάζουμε”, “Πάμε!” (όπα, δικό σας!), “Με δύναμη, για μια νέα εποχή”. Δε μπα να ‘ναι και της τέρμα αντίθετης ιδεολογίας, όλα τα συνθήματα τον Λαλιώτη θυμίζουνε, λες και το εκλογικό σώμα αποτελείται μόνο απ’ όσους προκάμανε τον Κουτσόγιωργα υπουργό.

  1. Αφίσα – κάρτα – κορνίζα υποψηφίων:

    Ορισμένοι υποψήφιοι είχαν το χρόνο, το χρήμα και την απεριόριστη όρεξη/δημιουργικότητα να πάνε σε γραφίστα και να φτιάξουνε φυλλαδιάκι τύπου:

  • υποψήφιος βουλευτής Λασιθίου”, με ευανάγνωστη 16άρα γραμματοσειρά (για τον γηραιότερο συνάδελφο με την πρεσβυωπία),

  • στιβαρή φωτογραφία γραβατωμένου killer υπερασπιστή “αναλαμβάνω-μόνο-ανθρωποκτονίες-εκ-προθέσεως” (για τον συνάδελφο που θέλει να αισθάνεται σιγουριά στην επιλογή του),

  • ξανθή κουάφ με ξελιγωμένο βλέμμα / ταγιέρ χωρίς φανελάκι από μέσα (για το συνάδελφο που έχει πρεσβυωπία, θέλει να αισθάνεται σιγουριά, αλλά στο τέλος θα το ρίξει σ’ αυτήν με τα μπούτια όξω),

  • φωτογραφία διαβατηρίου (πού με σέρνεις ρε μαλάκα πρωινιάτικο για τα κωλοφυλλάδια της παράταξής σου, σου ‘πα, ναι, βάλε με υποψήφιο, να γεμίσεις την 5η σειρά με τις φωτογραφίες στην αφίσα, αλλά μη με ξυπνάς απ’ τις έξι – μισό να βρω αλάδωτο πουκάμισο να φορέσω).

    Εννοείται ότι εντός φυλλαδίου υπάρχει μίνι ή μάξι βιογραφικό (αν ήταν μίνι ή μάξι σινγκλ, θα το προτιμούσαμε), όπου παρατίθενται πληροφορίες για:

  • τον τόπο και το χρόνο γέννησης (αν είναι 30+ και παντρεμένες, ναι, υπάρχει ημεροχρονολογία, αν είναι 30+ κι ανύπαντρες, ΟΧΙ, ΤΟ ΕΧΟΥΝΕ ΣΒΗΣΕΙ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ),

  • το σχολείο όπου φοίτησαν (λες και θα ρωτήσω το λυκειάρχη, αν ήταν ήσυχο παιδί),

  • το πανεπιστήμιο εισαγωγής και αποφοίτησης (σιγά τα Πρίνστον που πήγαμε όλοι),

  • το έτος εγγραφής στο Σύλλογο (χέστηκα, η εφορία είμαι να με νοιάζει),

  • τον τομέα ενασχόλησης: κατηγορία “όλα τα σφάζω, τα ξέρω όλα” (ίσα ρε homo universalis της Σόλωνος) ή “είμαι τόσο εξειδικευμένος που και να σου πω ότι ασχολούμαι μόνο με καταδολιευτικές απαλλοτριώσεις συμβολαίων, δε θα καταλάβεις τί εννοώ” (έχει να πατήσει το πόδι του σε δικαστήριο απ’ όταν εφευρέθηκαν τα ένσημα).

  • η οικογενειακή κατάσταση: πόσα παιδιά/σκυλιά/χρυσόψαρα έχεις. Επίσης χέστηκα, αν έβγαλες στην κόρη σου το όνομα της πεθεράς σου. Έχεις μαρή καμιά ιδέα τί θα κάνεις, αν εκλεγείς;

  • Το αγαπημένο μου. Η ΚΑΤΑΓΩΓΗ… Οι επαρχιώτες συνάδελφοι, το λένε και το φωνάζουνε με καμάρι, και μόνο εκτύπωση από το google earth δεν έχουνε κάνει, το χωριό τους επί του φυλλαδίου, να μας κυκλώσουνε και το σπίτι του παππού τους, μπας και διαπιστώσουμε ότι έχουμε κανένα διπλανό χωράφι (καταλυτικός παράγοντας για να ψηφίσεις κάποιον).

  • Οι Αθηναίοι, αν είναι μεγαλοαστικής καταγωγής και σίγουροι ότι θα εκλεγούνε από τους γκάγκαρους συναδέλφους ή τους συναδέλφους κατηγορίας “ζαμπλούτου”, παραλείπουν τον τόπο καταγωγής (εκτός αν είναι κανένα κωλόνησο glamorous enough,

    να βγάζει εφοπλιστές).

  • Αν έχουν καταγωγή που θα μπορούσε θεωρητικά να συμβάλει από άποψης σταυροδοσίας, παρατάσσουν στο φυλλάδιο ατάκα τύπου “κατάγεται από την πατρική πλευρά από το Γκρέκα Κρεστένων και από τη μητρική πλευρά από την Παύλιανη Φθιώτιδας”. Ξανά χεστήκαμε. Καμιά ιδέα για την κατοχύρωση αξιοπρεπών μισθών στους νέους δικηγόρους – δούλους;

  1. Παρουσία έξω από το Σύλλογο το διήμερο των εκλογών:

    Ας πούμε ότι πας στην τρίτη γυμνασίου. Και είσαι ο γκόμενος του σχολείου, παίζεις κιθάρα, είσαι σημαιοφόρος, απουσιολόγος, αναγνωρίσιμος σε ολάκερο το Μοσχάτο. Και θες να γίνεις πρόεδρος στο δεκαπενταμελές. Και τη βάζεις τη ρημάδα την υποψηφιότητα. Μια βδομάδα πριν θ’ αρχίσεις να την ψιλοπέφτεις στις μπαζούμπες συμμαθήτριές σου, να τους δημιουργήσεις φλούδες ελπίδες ότι θα τους κάτσεις, για να σε προτιμήσουνε στην κάλπη. Θα παίξεις μπάσκετ με τους μαλακοπίτουρες nerds συμμαθητές σου, για να φαίνεσαι και σ’ αυτούς γαμώ τα παιδιά, που ασχολείσαι μαζί τους. Θα την πεις στη φιλόλογο, που σας έβαλε δυο διαγωνίσματα σε μια βδομάδα, να δείξεις αγωνιστικό πνεύμα. Θα φας και μια αποβολή, επειδή έκανες φασαρία, μη φανείς και φυτό. Θα γράψεις και δυο προτάσεις σε μια κόλλα αναφοράς, που θα μοιράσεις έξω από το κυλικείο, με θέμα τη βελτίωση των συνθηκών διδασκαλίας. Την ημέρα των εκλογών, μέχρι και πουκάμισο θα βάλεις, να ρίξεις κανένα γκομενάκι ακόμα, ό,τι προλάβεις. Και θα συνεχίσεις το ψηστήρι προς όλες τις κατευθύνσεις, μπας και σε εκλέξουνε πρώτο, να σε κάνουνε από γαμάτο, ΥΠΕΡΓΑΜΑΤΟ ΤΥΠΟ.

    Κάνε τώρα το συνειρμό και βρες τις ομοιότητες, μερικά χρόνια μετά. Νομίζεις ότι είσαι γκόμενος. Ή αν δεν είσαι γκόμενος, νομίζεις ότι είσαι υπερδικηγόρος. Πρώτος στις εξετάσεις του Συλλόγου, το 1986 που έδωσες, πρώτος σε αμοιβές στην Πατριάρχου Ιωακείμ (με βάση τα μαύρα, όχι τα επίσημα δηλωμένα), παραθυράτος ή εφημεριδάτος. Με 1000+ φίλους στο φέισμπουκ (έμαθες και το φέισμπουκ, που δεν ξέρεις ότι με το enter αλλάζεις γραμμή). Κανονίζεις πάρτυ σε μπαρ της Σκουφά. Καλείς όποιον ξέρεις και δεν ξέρεις. Μιλάς σε όλους, ενώ αν πετύχεις υπό κ.σ. κανένα κακομοίρη ασήμαντο συνάδελφο στο ακροατήριο, ούτε συναινετική αναβολή δεν του δίνεις. Στέλνεις ενοχλητικά sms με ηλίθιες ατάκες σε ΟΛΟΥΣ τους συναδέλφους, των οποίων τα κινητά τηλέφωνα ΚΑΚΩΣ πήρες από το Σύλλογο. Unsolicited communication το λέμε στο χωριό μου (είναι παραθαλάσσιο, μιλάμε αγγλικά). Θα πλακωθείς δημόσια με τους συνηποψηφίους στο δρόμο, με κανένα βουλευτή του κυβερνώντος κόμματος σε καμιά εκπομπή.

    Την ημέρα των εκλογών θα ντυθείς γαμπρός, θα στηθείς έξω από το Σύλλογο, θ’ απλώσεις τις αφισάρες σου στην Ακαδημίας, θα μπλοκάρεις την κίνηση (το κέντρο της Αθήνας εξάλλου προσφέρεται για κάτι τέτοια. Ενοχλείς; Δεν ενοχλείς!), θα σε μπινελικώσουνε οι διερχόμενοι οδηγοί, δε θα μασήσεις εσύ, θ’ αμολήσεις τους ασκούμενούς σου ή τους υπαλλήλους σου να μοιράζουνε κάρτες και φυλλάδια σε όσους ταλαίπωρους μπαίνουν στο κτίριο για να ψηφίσουν. Θα κάνεις το υπέρτατο καραγκιοζιλίκι να κολλήσεις αυτοκόλλητο με τη μουράκλα σου στο δεξί πέτο και να στηθείς έξω από το εκλογικό τμήμα όπου μαζεύονται οι εκλογείς του ηλικιακού σου range.

    Καλά μωρέ μαλάκα, δεν ξεκάβλωσες στην τρίτη γυμνασίου; Επειδή είσαι μούρη και θες να γίνεις ΥΠΕΡΜΟΥΡΗ κάθεσαι 50 χρονών άνθρωπος στο πεζοδρόμιο του Συλλόγου, με το χαμόγελο του Τζόκερ και μοιράζεις κάρτες με τη μάπα σου ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΠΑΕΙ Ο ΕΚΛΟΓΕΑΣ ΝΑ ΨΗΦΙΣΕΙ, ΜΑΥΡΗ Η ΩΡΑ ΠΟΥ ΕΨΑΧΝΕ ΝΑ ΠΑΡΚΑΡΕΙ ΣΤΗ ΖΩΟΔΟΧΟΥ ΠΗΓΗΣ; Πόσο ηλίθιος νομίζεις ότι είναι ο συνάδελφός σου, που θα τον πείσεις να σου ρίξει έναν (με την καλή έννοια) την τελευταία στιγμή πριν φτάσει στο παραβάν;

  2. Επιμύθιο:

  • Το φότοσοπ είναι μεγάλη εφεύρεση. Αλλά αφήστε το στη Vogue. Ο κυρ-Θανάσης που ήμασταν αντίδικοι προψέ στο Ειρηνοδικείο ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ να μοιάζει με τον Ρόμπερτ Ρέντφορντ στην προεκλογική του μπροσούρα. Δεν έχει έτσι κι αλλιώς να προτείνει κάτι καινούργιο, τουλάχιστον ας μην προσπαθήσει να πείσει ότι είναι τόσο ωραίος.

  • Μπουκάλι οξυζενέ δεν έχει μείνει στο Κολωνάκι. Τα κομμωτήρια δούλεψαν στις καούκες των υποψήφιων, όσο δουλεύουν Χριστούγεννα – Πρωτοχρονιά μαζί. Πείτε κάτι καινούργιο και χρήσιμο, δε χρειάζεται να σας πέσει όλη η τρίχα για να σας ψηφίσουμε.

  • Κάθε φορά που τυπώνεται ένα κακόγουστο φυλλάδιο υποψηφίου δικηγόρου ένα αθώο σπουργιτάκι συντρίβεται κάτω από τις ρόδες ενός Airbus.

  • Το χέρι στο πηγούνι στις φωτογραφίες, μπορεί να το βάζει μόνο ο Ριτζ στην “Τόλμη και Γοητεία”. Γιατί έτσι.

  • Την επόμενη φορά που θα τ’ αποφασίσετε να κατεβείτε υποψήφιοι, κάντε έναν απολογισμό. Από πριν το δεκαπενταμελές του γυμνασίου. Και μετά βγάλτε μια φωτογραφία τις ουρές στις καταθέσεις των δικογράφων. Ζητήστε από ένα συνάδελφο να σας πει πώς είναι στα 35 να ζει ακόμα με τους γονείς του, επειδή δεν έχει εισόδημα. Ρωτήστε τον αν το μετάνιωσε που δε μπήκε στο Φιλολογικό Πάτρας. Και μετά ξανασκεφτείτε το, πριν κυνηγάτε να μας χαιρετίσετε και να μας πλασάρετε τις “ιδέες” σας. Ενώ κανονικά δε μας λέτε ούτε “χαίρετε”, όταν κουτουλιόμαστε στο σινεμά το Σάββατο.

  • Όποιος υποψήφιος μου ξαναστείλει sms βραδιάτικα, θα του στέλνω τ’ ανήψια μου να του χτυπάνε τα κουδούνια στο σπίτι. Και να εξαφανίζονται. Στις 4 το πρωί. Λόγω τιμής.

Advertisements

4 Comments Add yours

  1. Miss L. says:

    Apla teleio post, opws panta!!!!!!!!!!! Bravo!!!!!!!!!

  2. Maria R says:

    Ακούγεται κάπως σαν τσίρκο μεντράνο και πραγματικά αντικατοπτρίζει τους λόγους υποψηφιότητας, τις συνθήκες αλλά και όλο το υπόλοιπο κλίμα μιας τυπικής εκλογικής διαδικασίας στη Μπανανία,εεεε,στη χώρα μας…

  3. avgi says:

    1. καλέ, εσείς οι δικηγόροι έχετε πιο πλάκα από τους μηχανικούς! από όσα έχω ακούσει δηλαδή, μην παρεξηγηθώ κιόλας…
    2.τους φαρμακοποιούς τυχαία τους επέλεξες; ή ως ένδειξη συμπαράστασης στη μάχη των κλειστών επαγγελμάτων;

  4. nikiforos says:

    κορυφαίο !!!!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s